Tarihçe

Edirne yöresinde yapılan araştırmalarda elde edilen buluntular, yörenin tarihinin Kalkolitik Çağa (MÖ 5500-3500) kadar uzandığını göstermektedir.
İlk çağlarda, bölgede Trak kabilelerinin yerleştiği bilinmektedir. Bu kabilelerden biri, Tonzos (Tunca) vadisinden sahile uzayan bölgede oturan ve güçlerinin zirvesinde olan Odrysler’di.
Trakya’da böyle geniş bir alana yayılmış olan Odrys halkının en önemli kasabalarından biri Odrysai idi. Odrysai, Hebros (Meriç) ile Tonzos’un (Tunca) birleştiği yerde ve bu nehirlerin oluşturduğu kavisin içinde kurulmuş bir yerleşim ve pazar bölgesiydi.
Bölge, Güneydoğu Avrupa’nın Anadolu’ya zorunlu geçiş yolu üzerinde bulunması nedeniyle, göç, istila, ticaret ve kültür alışverişi konularında etki altındaydı. Özellikle göçler ve geçişler neredeyse hiç durmamıştır.
Odrysler, MÖ 5. yy ortalarında büyük ve güçlü bir devlet kurdular. MÖ 4. yy’da bu devletin yıkılmasıyla, II. Philippos’un Makedonya Krallığı’na bağladığı yöre, MÖ 3. Yy sonlarında Kelt akınlarına uğradı. MÖ 168’de Roma egemenliğine girdi ve imparator Claudius döneminde, Trakya Eyaleti’ne bağlandı. MS 123-124’te yöreye gelen imparator Hadrianus, stratejik önemi nedeniyle Odryslerin yaşadığı kasabayı kente dönüştürdü ve adını Hadrianapolis olarak değiştirdi. Roma dönemindeki Got ve Hun, Bizans dönemi boyunca süren Hun, Avar, Peçenek ve Bulgar saldırılarına uğrayan yöre, haçlı seferleri sırasında bir süre Latinlerin elinde kaldıktan sonra, yeniden Bizans yönetimine girmiş, 1. Murat döneminde Lala Şahin Paşa komutasındaki kuvvetlerin Bizans ordusunu 1361’de Sazlıdere’de yenmesi üzerine Osmanlıların eline geçmiştir.
14361’den sonra Osmanlılar kenti Edrinus, Endiriye, Endrinebolu, Edrune ve Edirne adlarıyla andı. 16, yy’dan sonraki Osmanlı kaynaklarında genellikle Edirne olarak geçen kent, 1365’ten İstanbul’un alınmasına kadar başketti.
Edirne, 16. yy’da Batı’ya düzenlenen seferlerin merkez üssü oldu. Sultanların, çoğu zamanlarını geçirdikleri bir yer durumunda olduğundan sürekli olarak ilgi gördü. Yavuz Sultan I. Selim (1512-1520), Kanuni Sultan I. Süleyman (1520-1566) ve II. Selim (1566-1574) kentin bayındırlığına büyük önem verdiler.
Edirne, 1828-29 ve 1877-78 Osmanlı-Rus savaşları sırasında iki kez Rus işgaline uğradı. 1912’de Bulgar işgali altına girdi. Londra Antlaşması’yla (1913) Bulgaritan’a bırakıldıysa da, birkaç ay sonra Osmanlılar tarafından geri alındı. 25 Temmuz 1920’de bu kez Yunanlılar tarafından işgal edildi. İşgal, Mudanya Mütarekesi’nin imzalanmasından sonra 25 kasım 1922’de son buldu. Karaağaç yöresi de 15 Eylül 1923’te Türkiye topraklarına katıldı.