Coğrafi Durum

Edirne, Marmara Bölgesi’nin Trakya kısmında yer almaktadır. Güneyinde Ege Denizi, kuzeyde Bulgaristan, batıda Yunanistan, doğuda Tekirdağ, Kırklareli ve Çanakkale illeri ile çerilidir.
Edirne’nin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 41 metredir. Edirne ili, Trakya Yarımadasında; kuzeyde Istranca dağları, güneyinde Koru Dağları ve Ege Denizi-Saroz Körfezi, batısında Meriç Nehri ve Meriç Ovası, doğusunda da Ergene Ovasını içine almakta olup, il topraklarının %61’i tarıma elverişlidir.
Türkiye’nin batı sınır topraklarının önemli bir bölümünü içine alan ilin Bulgaristan’la 88 km’lik bir sınırı vardır. Bulgaristan’la olan sınır, Kırklareli il sınırından başlayarak, Tunca Irmağı’nı kesip, üneybatı yönünde uzanarak Meriç Irmağı’nda sona ermektedir. Burada, Türk, Bulgar ve Yunan sınırları birleşmektedir. Meriç Irmağı, ilin Yunanistan’la sınırını oluşturur. Irmağın doğu yakası Edirne, batı yakası Yunanistan’dır. Edirne-Yunanistan sınırının uzunluğu 204 km’dir. Bu sınır, Enez’de sona ermektedir.
Balkan Yarımadası’nın güneydoğu kesimindeki Trakya Bölgesi’nde yer alan Edirne ili, yeryüzü şekilleri bakımından çeşitlilik gösterir. Bu çeşitliliği, farklı yükseltiler gösteren dağ ve tepeler ile daha az yükseltide olan platolar ve ovalar oluşturur.
Dağlar: İlin kuzeyi ve kuzeydoğusu, güneyi ve güneydoğusu dağlar ve platolarla kaplıdır. İli, Istranca Dağları kuzey ve kuzeydoğudan, Uzunköprü Dağları doğudan, Koru ve Çandır Dağları ise güney ve güneydoğudan kuşatır. İlin en yüksek yeri, Koru Dağları’nda bulunan Yerlisu Tepesi’dir (725 m).
Ovalar: İlin en büyük ovaları Meriç Havzası, İpsala Ovası ve Ergene Havzası’dır. Çamlıca Ovası, Keşan Ovası, Süloğlu Ovası, Tunca Ovası, Mehterova, Gala Ovası, Kazanova, Soğukkuyu Ovası ve Kirişhane Ovası, ilde bulunan diğer ovalardır. Edirne ovalarında çeltik, pancar, ayçiçeği, süpürge, mısır, kabak, karpuz ve kavun çok yetiştirilir.
Akarsular: Edirne’de bulunan nehirler içinde en büyüğü Meriç Nehri’dir. Yunanistan ile sınır oluşturan nehrin Türk toprakları ve sınır boyunca uzunluğu 187 km’dir. Edirne’de Meriç Nehri dışında Tunca, Arda ve Ergene nehirleri yer almaktadır. Bunlardan, toplam uzunluğu 56 km olan Tunca Nehri’nin 12 km’lik bölümü Bulgaristan ile sınır oluşturmaktadır.
İlin önemli akarsularından olan Meriç, Tunca, Arda ve Ergene nehirlerinin debileri, Mart-Nisan aylarında yoğun yağışlara bağlı olarak, maksimum seviyeye ulaşmaktadır. Yaz aylarında da, normal debilerini muhafaza etmektedir. Yörenin en önemli tarım potansiyeli olan çeltik ekim ve sulama zamanlarında ise nehir debileri en az seviyeye ulaşmaktadır.
Göller: Edirne’de akarsular dışında kalan yüzey sularını, doğal göller, barajlar, rezervuarlar ve göletler oluşturmaktadır. Doğal göllerin başlıcaları, Meriç’in denize döküldüğü Enez yöresindedir. Bu göller; Gala, Dalyan, Taşaltı, tuzla, Bücürmene, Sığırcık ve Pamuklu gölleridir.
Yeraltı suları: Edirne merkez ve civarında, Edirne ili güneybatısında, Ergene Nehri kollarında ve Meriç Nehri boyunca iyi serbest basınçlı akiferler (Yeraltı suyu tablaları) bulunmaktadır. Gala Gölü ve Hisarlı Dağı civarında yeraltı sularının su taşıma özelliği orta derecededir. Keşan ilçesinin kuzey kısımlarında, zayıf menzilli serbest yeraltı  suları bulunmaktadır. Keşan ilçesinin güney kısmında ve Saros Körfezi’nin kuzeyinde oldukça zayıf yeraltı suları vardır.
Edirne, hem Akdeniz ikliminin hem de Orta Avrupa’ya özgü kara ikliminin etkisi altında kalan bir geçiş bölgesidir. Bölge, Karadeniz, Ege ve Marmara denizlerinin etkileriyle zaman zaman ve yer yer farklı iklim özellikleri gösterir. Kışları, Akdeniz iklimi etkisini gösterdiği zamanlarda ılık ve yağışlı, karasal iklim etkisini gösterdiğinde de oldukça sert ve kar yağışlı geçmektedir. Yazlar sıcak ve kurak, bahar dönemi yağışlıdır. İlin, bitkisel üretim açısından önem taşıyan Ergene Havzası’nda ise sert bir karasal iklim egemendir. Çevresi dağlarla sınırlı olan bu yörenin, denizlerden gelen yumuşatıcı etkilere kapalı olması, bu iklim yapısını ortaya çıkarmaktadır.
Edirne ili içerisinde doğal bitki örtüsü iklim özellikleri, toprak yapısı ve diğer çevre etkenlerine bağlı olarak farklılıklar göstermektedir. Meriç Havzası’nda, doğal bitkilerin gelişim devrelerinin ilk aylardaki su noksanlığı, kış aylarında toprakta birikmiş halde bulunan nemden karşılanmaktadır. Havzada, nisbi nem oldukça yüksektir. Bu durum, havza bitki örtüsü üzerinde olumlu bir etki yapmaktadır. Istıranca dağlık kümesinin güney yamaçlarında, kuru ormanların meşe ve gürgen ağacı toplulukları; Koru Dağları’nın kuzey yamaçlarında ise yine kuru ormanların meşe ve çam ağacı toplulukları yer almaktadır. Her iki dağlık arazinin çevresindeki platolarda da dağınık meşe toplulukları vardır. Ergene Havzası kuzey ve güneyden oldukça yüksek dağlarla çevrili bulunduğundan, etrafındaki arazilere göre daha az yağış almaktadır. Sırtlar ve yüksekçe tepelerin tahrip görmeyen kesimleri meşelerle kaplıdır.